DESIGN EXTENT

Międzynarodowe Centrum Kongresowe, Katowice

subtelne echo hałd – antropologicznego krajobrazu Górnego Śląska
SHARE
, / 1157 0
fot. Katarzyna Wielochowska

Międzynarodowe Centrum Kongresowe

W maju br. wręczono Nagrodę Roku 2015 za najlepszy zrealizowany obiekt architektoniczny w Polsce oraz Nagrodę SARP za najlepszy obiekt wzniesiony w 2015 roku ze środków publicznych. Do konkursu zgłoszono 81 realizacji, spośród których do finału zakwalifikowano 21.

Nagrodę Roku 2015 przyznano siedzibie Międzynarodowego Centrum Kongresowego (MCK) w Katowicach projektu JEMS Architekci.

Zdaniem jury „przemyślana, zaskakująca forma architektoniczna, jak i rozwiązania funkcjonalne, znakomicie wpisują się programowo i przestrzennie w sąsiedztwo ikony śląskiej architektury Hali Widowiskowo-Sportowej – sławnego Spodka, nie zakłócając jej formy i znaczącej dominacji architektonicznej.”

MCK znajduje się na zrewitalizowanych terenach poprzemysłowych w tzw. Strefie Kultury – obok znanego w całej Polsce katowickiego Spodka. Strefa Kultury to część Katowic rozciągająca się między alejami Korfantego i Roździeńskiego oraz ulicami Dobrowolskiego i Olimpijską, która przeszła w ostatnich latach gigantyczną przemianę. W miejscu dawnej kopalni Katowice powstały m.in. reprezentacyjne gmachy Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia i Muzeum Śląskiego. Łączne nakłady związane z inwestycjami w Strefie Kultury wyniosły ok. 1 mld zł.

Konkurs na gmach MCK w 2008 roku wygrała pracownia JEMS Architekci. To pierwszy projekt, jaki warszawska pracownia zrealizowała na Śląsku. Projektanci wspominają, jakim wyzwaniem było opracowanie bryły, która miała sąsiadować z jednym z najbardziej ikonicznych dzieł w polskiej architekturze, czyli Spodkiem, o którym Jerzy Szczepanik-Dzikowski mówił:

Był dla nas odniesieniem i rodzajem tej konkurencji, z którą konkurować nie wypada. Mocne formy architektoniczne stojące obok siebie dezawuują się nawzajem.

W wymogach konkursu zapisano, że nowy obiekt ma nie tylko szanować modernistyczne sąsiedztwo, ale powinien też w swojej bryle uwzględnić przebieg historycznej trasy, łączącej miasto z położoną na północny-wschód dzielnicą Bogucice.

Architekci zaproponowali wybudowanie prostego gmachu o kształcie prostopadłościanu, który przecięty został na dwie części nieregularną szczeliną. Jej układ odtwarza przebieg dawnej drogi na Bogucice, a jej wnętrze zamieniono w przestrzeń publiczną. Pochyłe ściany, dach oraz posadzkę owej szczeliny porosła trawa, przez co uskoki i stopnie obniżających się stopni budynku zamieniły się w wygodne miejsca do siedzenia, doskonałe do spotkań, wypoczynku i rekreacji. To rzadko spotykane w polskiej architekturze rozwiązanie, gdy fragment budynku zamienia się w teren rekreacyjny. Architekci nazwali to miejsce ”zieloną doliną”.

Zielone dachy ze schodami z czarnego betonu to wycinek całego założenia. Większą część bryły pokrywa czarna aluminiowa siatka cięto-ciągniona, której „woal” przykrył wszystkie otwory i okna, pozostawiając jedynie dwa szklane fragmenty z wejściami – jednym od strony placu przy Spodku, drugim zlokalizowanym po przeciwnej stronie. Siatka nadaje budynkowi jednolity i monolityczny charakter, a antracytowa barwa nasuwa skojarzenia z węglem – źródłem bogactwa regionu.

Urozmaicona geometria dachu od środka tworzy powyginane sklepienie, wykończone tą samą siatką, którą zastosowano na fasadach. Surowość wnętrz przełamano drewnem, którym wyłożono podłogi i dolne fragmenty ścian w części kongresowej.

Hol główny dzieli budynek na dwa segmenty. Południowy mieści część kongresową, w skład której wchodzą: audytorium, zespół sal konferencyjnych, dwupoziomowa restauracja i otwierająca się na plac sala bankietowa. Północne skrzydło to główna i największa sala MCK, ma 9 tys. m2 powierzchni i docelowo może ją wypełnić 9 tys. osób na miejscach siedzących lub 12 tys. na stojących. Można ją podzielić za pomocą przesuwanych ścian na trzy niezależne sekcje.

MCK jest przykładem połączenia architektury i topografii – rezultat przemyślanych modyfikacji bryły i terenu wokół niej. Dzięki tym zabiegom architektura zatraciła swoje wyraźne kontury i wydaje się rozpływać w przestrzeni. Tym samym rozbito skalę budynku, która groziła zbytnią dominacją w przestrzeni Strefy Kultury. Gmach MCK odczytywany jest jako subtelne echo hałd – antropologicznego krajobrazu Górnego Śląska. Warszawskim architektom udało się nie tylko wpisać w lokalny kontekst – uwzględnić sąsiedztwo Spodka i stworzyć w przestrzeni oś łączącą centrum Katowic z malowniczymi, acz zapomnianymi Bogucicami – ale i w kontekst symboliczny, duchowy regionu.

  • Miejsce: Katowice, Polska
  • Architekt: JEMS Architekci, Olgierd Jagiełło, Maciej Miłobędzki, Wojciech Kotecki, Paweł Majkusiak, Jacek Mroczkowski, Marcin Sadowski, Jerzy Szczepanik-Dzikowski
  • Architektura krajobrazu: RS Architektura Krajobrazu, Dorota Rudawa, Patryk Zaręba
  • Powierzchnia całkowita: 37 902 m2
  • Projekt konkursowy: 2008-2010
  • Realizacja: 2010-2015
  • Koszt inwestycji: 393 mln PLN

źródło:

Zostaw komentarz

Twój adres e-mail nie bedzie opublikowany.

WP Facebook Auto Publish Powered By : XYZScripts.com

PASSWORD RESET

LOG IN